اینجا همیشه زمستان است...

با قطـــــــــار بیـــــا جنــــوب و/ آنجــــــــا پیــــــاده شــو /هر کجا بابـــــونه دیـدی بـو کــن /مــــــــن اونــ جـــــام

اخه اين چه دنياييه که ما داريم توش زندگی می کنيم ؟؟اين زندگيه که ما داريم ؟ از صبح خروسخون تا نصفه شوم از خونه بزنيم بيرون و جون بکنيم برای يه لقمه نون حلال و به احتمال زياد حرام... خودمونو اواره خيابونا می کنيم که چی بشه ؟؟اخرش چی ؟؟ کجا رو می خوايم بگيريم ؟

چند شب پيش   من خسته و کوفته از دانشگاه اومده بودم. تلويزيون داشت يه برنامه نشون می داد .. ..يه برنامه در مورد اهالی دهی که اب زندگيشون رو برده بود ..اتفاقا اونا همزبون خودمون بودن ..نمی دونين چقدر گريه کردم اون شب .. از ديدن اون همه بدبختی و فلاکتشون از زندگی کردن بیزار شدم ..از خدا بدم اومد ..اره ..ازش بدم اومد .. می دونين چرا ؟؟اخه اونا تو يه غار زندگی می کردن ..می فهمين تو يه غار ..خنده دار نيست ؟؟ البته که نيست .. گريه داره خيلی هم زياد ...

اخه خدا کجايی تو ؟؟ ؟؟ چرا  هيچ کاری نمی کنی ؟؟تو که همه چی رو می بينی .. تو که از همه چی خبر داری ...تو که قادری.. تو که مهربونی .. تو که ... پس چرا دست رو دست گذاشتی ؟؟ منتظر چی هستی ؟؟؟بزن خراب کن همه چی رو ..هر کی که زور می گه نابودش کن .. هر کی که تو بدبختی و منجلابه نجاتش بده ..

دلم به حال خدا می سوزه ... عجب صبری داره ..بنازم به اين صبر ...ا

گر من جاي او بودم
                  همان يك لحظه ي اول
                           كه اول ظلم را مي ديدم از مخلوق بي وجدان
                                                                     جهان را با همه زيبايي و زشتي
                                                                                         به روي يكدگر ويرانه مي كردم 
                         

                                               عجب صبري خدا دارد !!!!

من که از خوشی های اين دنيا نصبیی نبردم !! از خير اون دنيا هم می گذرم .. ديگه به خدا هم

اميدی نيست ...سررشته کار انگار از دستش در رفته ...اينهمه بدبختی و فلاکت رو که

ميبينم  .. من که ادمم دلم به درد مياد .. پس خدا چه حالی داره ؟؟

  اگر من جای خدا بودم .. می دونستم چی کار کنم اما ...                                                     

چرا من جاي او باشم ؛
همان بهتر كه او خود جاي خود بنشسته و تاب تماشاي زشت كاري هاي اين مخلوق را دارد
و گر نه من به جاي او چو بودم
يك نفس كي عادلانه سازشي
با جاهل و فرزانه مي كردم
عجب صبري خدا دارد
!!!

 


نوشته شده در دوشنبه ٢ آبان ۱۳۸٤ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ توسط رضا.م نظرات ()

Design By : Pichak