اینجا همیشه زمستان است...

با قطـــــــــار بیـــــا جنــــوب و/ آنجــــــــا پیــــــاده شــو /هر کجا بابـــــونه دیـدی بـو کــن /مــــــــن اونــ جـــــام

خداوندا

اگر روزی تو از عرشت به زیر آیی

                                                 لباس فقر بپوشی

غرورت را برای نان زیر پای نامردان بیاندازی

                                        و شب آهسته و خسته

تهیدست و زبان بسته

                             به سوی خانه آیی

  زمین و آسمان را کفر می گویی... نمی گویی ؟؟ 

                                     

                                                   

                                                                                   

                                                          

نوشته شده در شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸٥ساعت ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ توسط رضا.م نظرات ()

Design By : Pichak