اینجا همیشه زمستان است...

با قطـــــــــار بیـــــا جنــــوب و/ آنجــــــــا پیــــــاده شــو /هر کجا بابـــــونه دیـدی بـو کــن /مــــــــن اونــ جـــــام

شب سردي است، و من افسرده.

                                                                   راه دوري است، و پايي خسته.

                         تيرگي هست و چراغي مرده.

***

                                           مي كنم، تنها، از جاده عبور:

دور ماندند ز من آدم ها.

                                                            سايه اي از سر ديوار گذشت،

                                غمي افروز مرا بر غم ها.

                            ***

                                     فكر تاريكي و اين ويراني

بي خبر آمد تا با دل من

                                                                                      قصه ها ساز كند پنهاني.

                                ***

                                     نيست رنگي كه بگويد با من

          اندكي صبر، سحر نزديك است.

                                                هر دم اين بانگ بر آرم از دل:

واي، اين شب چقدر تاريك است!

                             ***

                                                                 خنده اي كو كه به دل انگيزم؟

                     قطره اي كو كه به دريا ريزم؟

                                                             صخره اي كو كه بدان آويزم؟

***

                      مثل اين است كه شب نمناك است.

                                                                         ديگران را هم غم هست به دل،

                         غم من، ليك، غمي غمناك است

نوشته شده در دوشنبه ٢٠ شهریور ۱۳۸٥ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ توسط رضا.م نظرات ()

Design By : Pichak