یک بار جا ماندن ، یک عمر ، یک ایستگاه ، یک قدم ، دمی حتی دورت می کند ..

به صداهای خانه گوش می دادم. بینی ام می خارید. چشمانم را می مالیدم تا گریه نکنم.
با خودم فکر می کردم، زندگی من مانند این رختخواب است. نامطمئن، موقتی، معوق.
در کمین لحظه ای بودم که خانه از نظرم ناپدید شود.


فکر می کردم در فضا رها شده ام.
مسخره است، عبارات از عهده واقعیات بر نمی آیند. باید خیلی ترسیده باشی تا معنای عبارت « عرق سرد » را بفهمی یا خیلی مضطرب بوده باشی تا بفهمی « شکمم گره خورده » واقعا یعنی چه؟ نه؟


« رها شده » نیز همین طور، چه عبارت بی نظیری، چه کسی نخستین بار آن را به کار برد؟
رها کردن طناب ها.
ترک کردن یک زن خوب.
اوج گرفتن، بال های پلکانی خود را گشودن و در اقلیمی دیگر فرود آمدن.
نه، واقعا، نمی توان دقیق گفت...
من افتضاح می شوم، نشانه ی خوبی است. چند هفته ی دیگر بگذرد حسابی زشت می شوم.

زیرا دام واقعی این است که واقعا باور کنی با طناب بسته شده بودی. آدمی تصمیم هایی می گیرد، مسئولیت هایی را می پذیرد و سپس چند خطری هم می کند. خانه می خرد. نوزادان را در اتاق خواب های صورتی می خواباند و هر شب در آغوش هم بسترش به خواب می رود.
آدمی از این همه به شگفت می آید... قبلا چطور توضیح می دادیم؟ این یکی بودن را؟ بله، همین را می گفتیم وقتی خوشبخت بودیم. یا وقتی کمتر بدبخت بودیم...

دام دیگر که تو را به سوی خود می کشد این است که فکر می کنی حق داری که خوشبخت باشی.
چه قدر ساده لوح هستیم. خیلی ابله هستیم. اگر باور کنیم ثانیه ای می توانیم بر گذر زندگیمان مسلط شویم. جریان زندگی ما، از ما می گریزد، اما این اهمیتی ندارد.
فایده ی چندانی ندارد... بهتر ان است که از واقعیت این گذر آگاه باشیم.
« اما » چه وقت؟
اما.
مثلا پیش از آن که اتاق خواب بچه ها را رنگ صورتی بزنیم...
حق با پی یر است، چرا باید ضعف هایمان را نشان دهیم؟
برای پذیرفتن؟

مادربزرگم می گفت: در آن دوران غذاهای خوشمزه، شوهر های مهربان را به خانه می کشاند.
- مامان بزرگ من سر درنمی آورم، سر درنمی آورم... آشپزی بلد نیستم و هیچ گاه دوست ندارم کسی را به زور به خانه بکشانم


- خب آفرین دخترکم! باید بنوشیم و جسارتت را جشن بگیریم.

قطره ای اشک و بعد به خواب می روم.


من او را دوست داشتم / آنا گاوالدا

 

پی نوشت :

یه چیزی تو این نوشته کوتاه هست؛منو درگیر خودش کرد ! حسی که هر ادمی یه روز دچارش میشه ..یه روز ...؟!

/ 12 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مونا

[متفکر]

ایکسا

منم نمیتونم!!! کی مونده که بخواد به سلامتی من بنوشه؟؟؟[خنثی]

فقط من!

تنها سرمایه هر کسی همون اراده برتریه که بر همه چیز ، تقدیر میزنه .

فقط من!

آهان... حالا فهمیدم که " از کدام قبیله ای !؟! "[متفکر]

صبا

"دام دیگر که تو را به سوی خود می کشد این است که فکر می کنی حق داری که خوشبخت باشی" این جمله بالا بسیار درسته یکی از بهترین جملاتی که تو زندگی ام شنیدم اینه ... "شاید خوشبختی واقعی این است که باور کنیم آن را برای همبشه از دست داده ایم ... آن وقت از اتفاقات کوچک لذت می بریم " اون بالایی هم یه مفهوم دیگه رو زیبا میگه ... آره واقعا دامه و دامه بزرگیه که فکر کنی حقته و باید خوشبخت باشی ... البته من فک کنم شما به دلیل دیگری این متن رو دوست داشتی

asal

دام دیگر که تو را به سوی خود می کشد این است که فکر می کنی حق داری که خوشبخت باشی. چه قدر ساده لوح هستیم. خیلی ابله هستیم. اگر باور کنیم ثانیه ای می توانیم بر گذر زندگیمان مسلط شویم. تو این شرایط همین نوشته ی تورو کم داشتم

پگاه

آفرین دخترکم! باید بنوشیم و جسارتت را جشن بگیریم. خوب بود

پگاه

خوب حال میکنی ها ! یه پاراگراف از کتاب مردم رو کپی می کنی یه عنوان و یه خط پی نوشت هم میذاری میشه پست ‍ [نیشخند]

پگاه

من و اعتراض ؟! بنده شکر بخورم ! [اضطراب][ساکت]