الآن يه ماهه
که هی می‌خوام برم يه طرفی
يه جايی، يه جای دوری که هيچ‌کسنباشه
باد نباشه، ديوار نباشه، خبرچين نباشه
من می‌خوام يه نُکِ زبون گِلهکنم از خودم، از خدا،
خم ميشم تو دهانِ تنگ همين چاه وُ
همين چاهِ کهنه وداد می‌زنم.
خدا ... خدا ... خدا ... به خدا خسته شدم، می‌فهمی، خسته شدم!
سينه‌م يه درياست از اين همه مگو
مگو به کسی
به کسی مگو کبوترا رفته‌نبالای کوه
يا اومده‌ن رو به جنوبِ شهر،<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

هی لنگه‌ی بی‌اختيارِ  دَر
چندی پُر طاقتی به خدا!
اگه من جات بودم
رفتهبودم حالا
هفت‌شهر و هفت‌کوه و
هفت‌دريا ... اون طرفِ شيراز !

                                                                      

/ 9 نظر / 2 بازدید
~> Reza <~

nafase amigh bekesh .. abe dahaneto ghurt bede .. badesham hich

~> Reza <~

rasti avaze manam dad bekesh .. vali kasi nadune !

HOMA

بی تو نه صدا مونده...نه اواز! نه اشک غزل نه ناله ساز...

HOMA

مرسی از اين که به يادم بودی...

HOMA

بالی اگه هست از جنس کوهه... از رنگ خاک و حسرت پرواز...

HOMA

همه خسته ايم... اره انگار همين طوره...

مریم

اگه با این سایز نمی نوشتی خدا نمی دید؟ احساس می کنم خدا خیلی دوستت داره . دوست داره باهاش حرف بزنی ، گلایه کنی ! کل کل کنی ! باور کن .[لبخند] بعله خدا جانم ! ما هم هستیم .